ढाँटि मात्रै रहे

तीर्था गौतम

नाम फेर्दै, आवरण फेर्दै आएका उनीहरूले
सुनौलो भविष्यको सपना देखाएर
गरिबका रगत पसिनासँग
सुखसयल र मोजमस्ती सटिरहे,
तर,
तर
गरिबहरू भत्किएको जीर्ण घर टाल्न पाउने आसमा
अनि एक धरो लगाउन पाउने,
एक छाक खान पाउने,
आफ्नो छोरोको उज्ज्वल भविष्य हेर्ने दिदृक्षा लिएर
रातोदिन उनीहरूकै भरोसामा आफ्नो रहरहरू
फलाइ रहे, फुलाइ रहे,
समयले पटक–पटक कोल्टे फे¥यो,
नयाँ जोश र उमङ्घहरू भरिँदै गए,
सबै हेर्न थाले उनीहरूको बाटो
तर,
तर तिनीहरूले ढाँटि मात्रै रहे,
उठ अब अग्निपुञ्ज बनेर
फेरि लगाऊ आगो गाउँ बस्ती छिचोलेर
बरु बन्छ भने देश,
आउँछ नयाँ पालुवा भने,
एउटा सुन्दर भावनाको विजारोपण गर्न,
एउटा सुन्दर संसारको पुननिर्माण गर्न
इतिहासबाट पटकौं पटक ढाँटियौं हामी
कोही एकले, कोही अनेकले
देखादेखी ठगियौँ हामी
देशभित्र बन्दक बनेर
अनेकौँ प्रताडन भोग्न बाध्य भयौँ हामी
आऊ भत्काऊ अचेतनाका पर्खालहरू
सचेतनको गोरेटो बनाउन
हामीभित्रको उमङ्गलाई
एउटा मिठो वास्तविकतामा साट्न छ ।
फगत
पुस्तकका पानामा लेखिएका आदर्शमात्रै
बटृलेर पढ्न छाड्यौं हामी
प्रत्येक दिन भोगेका अनुभूतिहरूलाई
एउटा सङ्कल्प तयारी गरी
आफ्नो भविष्यको भाग्य रेखा कोर्न
तयार तत्पर हुनुपर्छ हामी पनि,
कोही कसैले देखाएको
रहरभित्र नखुम्चियौं हामी
एउटा सुन्दर र जीवन बनाउन,
आफ्ना लागि आफै लडौँ हामी
जो  जुन र जस्तो अनुहार आए पनि
केवल हामीलाई ढाँटि रहे,
अब दिवा स्वप्नमा नबाचौँ
अनि
अनि
आदर्शको पछि मात्रै नलागौं
त्यागौं हामीभित्रको परमुखी स्वाभाव
फालौं अर्काको रंगिन संसार
किनकि
किनकि
सधैं हामीलाई ढाँटि मात्रै रहे
सधैं हामीलाई ढाँटि मात्रै रहे ।